رهنمود پیرامون فرامین تفتیش

رهنمود پیرامون فرامین تفتیش

مقدمه

نهمین کنگره نهاد های عالی تفتیش (انتوسای) ، جلسه لیما:

-   با در نظر داشت استفاده منظم و موثر از وجوه عامه به منزله یکی از شرایط لازم برای اداره مناسب امور مالی و اثر بخشی تصمیمات مقامات مسئول است؛

-  جهت حصول این اهداف لازم است تا هر کشور یک نهاد عالی تفتیش را که استقلالیت آن منجانب قانون تضمین گردد، دارا باشد؛

-   چنین نهاد ها بیشتر بخاطر ضروری پنداشته میشوند که دولت فعالیت های خود را در سکتور اجتماعی و اقتصادی وسعت داده و از اینرو فراتر از محدودیت های چارچوب مالی سنتی اجراات میکند؛

-    با در نظر داشت اهداف ویژه تفتیش، مانند استفاده مناسب و موثر از وجوه عامه، توسعه  مدیریت سالم مالی، اجرای مناسب فعالیت های اداری، و تبادل اطلاعات با مقامات دولتی از طریق انتشار راپور های مطلوب، برای تحکیم و توسعه دولت همراه با اهداف سازمان ملل متحد ضروری میباشد؛

-   با در نظر داشت کانگرس قبلی انتوسای ، تمام اعضای مجلس، قطعنامه را تصویب نمودند که در حصه پخش آن توسط تمام کشور های عضو تائید به عمل آمد؛   

اتخاذ تصامیم:

-  طبع و نشر اسناد بنام " اعلامیه لیما پیرامون فرامین تفتیش."

I.  عمومیات

بخش I. هدف تفتیش

        مفهوم و ایجاد تفتیش در مدیریت مالی عامه  به عنوان مدیریت وجوه عامه در اصل نشان دهنده اعتماد است. تفتیش به ذات خود پایان ندارد اما یک بخش ضروری از یک سیستم منظم که هدف آن بر ملا ساختن انحراف از معیار های پذیرفته شده و تخلف از اساسات قانونی، مفیدیت، موثریت و صرفه جوئی مدیریت مالی جهت فراهم نمودن امکانات اقدامات اصلاحی در قضایای مختلف، برداشتن گامها جهت جلوگیری و یا حد اقل کاهش چنین نقیضه ها میباشد.

    بخش 2 . تفتیش قبلی و تفتیش بعدی

1.تفتیش قبلی واقعیت قبلی فعالیت های اداری و یا مالی را نشان میدهد، تفتیش بعدی تفتیشی است که بعد از انجام فعالیت های مالی صورت میگیرد.

2. تفتیش قبلی موثر، برای مدیریت سالم وجوه عامه متعلق به دولت ضروری میباشد.  این کار امکان دارد توسط نهاد عالی تفتیش و یا سایر نهاد های تفتیش انجام یابد.

3.  تفتیش قبلی توسط نهاد عالی تفتیش این مزیت را دارد که قادر به جلوگیری از خسارات ، قبل از به وقوع پیوستن شان میباشد اما عیب آن این است که یک مقدارکار اضافی را خلق میکند و مسوولیت های قانونی را نا مشخص میسازد. تفتیش بعدی حسابها توسط نهاد عالی تفتیش مسؤلیت های آنعده از مسؤلین را که ممکن جبران خساره را رهبری و از نقض دوباره آن جلوگیری نماید ، مشخص میسازد.

4.  وضعیت قانونی ، موقعیت ها و نیاز های هر کشور تشخیص میکند که آیا نهاد عالی تفتیش ، تفتیش قبلی را انجام داده میتواند یا خیر. تفتیش بعدی یک وظیفه حتمی هر نهاد عالی تفتیش بوده صرف نظر از اینکه آیا این نهاد تفتیش قبلی را نیز انجام میدهد یا خیر.

بخش 3. تفتیش داخلی و تفتیش خارجی

1. خدمات تفتیش داخلی در داخل ادارات و نهاد های دولتی،  ایجاد گردیده ، در حالیکه خدمات تفتیش خارجی بخشی از ساختار ادارات و نهاد های که تحت تفتیش قرار میگیرند، نمیباشد. نهاد های عالی تفتیش عرضه کننده خدمات تفتیش خارجی میباشند.

 

2.      طبعاً خدمات تفتیش داخلی مادونآن اداره ای اند که در آن ایجاد میشوند. با وجود این از نگاه وظیفوی و اداری در صورت امکان در داخل چارچوب کاری قانونی مربوطه شان مستقل میباشند.

 

3.      نهاد عالی تفتیش منحیث تفتیش خارجی وظیفه دارد تا موثریت تفتیش داخلی را بازرسی نماید. هرگاه تشخیص گردد که تفتیش داخلی موثر است ، سعی بعمل خواهد آمد که بدون لطمه به صلاحیت نهاد عالی تفتیش یک تفتیش سرتا سری صورت گیرد، تا بخشی از وظایف و ماموریت و همکاری میان نهاد عالی تفتیش و تفتیش داخلی انجام یابند.

 

بخش 4. تفتیش قانونی، تفتیش منظم و تفتیش عملکرد

1.      وظیفه سنتی نهادهای عالی تفتیش عبارت از تفتیش قانونی و منظم مدیریت مالی و حسابی است.

 

2.  بر علاوه این نوع تفتیش که اهمیت خود را دارا میباشد، شبیه آن یک نوع تفتیش دیگر نیز وجود دارد( تفتیش عملکرد) که متمایل به بازرسی عملکرد ، صرفه جوئی، مفیدیت و موثریت اداره عامه میباشد. تفتیش عملکرد نه تنها اجراات ویژه مالی بلکه تمام محدوده های فعالیت های دولت بشمول هر دو بخش سیستم های سازمانی و اداری را نیز تحت پوشش قرار میدهد.

3.      اهداف نهاد عالی تفتیش اعم از رعایت قانونین و مقررات، صرفه جوئی، مفیدیت و موثریت مدیریت مالی اساساً بطور یکسان حایز اهمیت استند. اما هر نهاد عالی تفتیش باید اولویت های خویش را بر اساس قضایا تعین نمایند.

II.     استقلالیت

بخش 5. استقلالیت نهاد های عالی تفتیش

1.      نهاد های عالی تفتیش فقط در صورتی میتوانند وظایف شان را بطور عینی و موثر انجام دهند که  از مرجع تحت تفتیش مستقل بوده و در برابر نفوذ خارجی حمایت شوند.

2.      اگر چه نهاد های دولتی بطور مطلق مستقل بوده نمیتوانند بخاطریکه آنها بخش از دولت میباشند، نهاد های عالی تفتیش به استقلالیت وظیفوی و سازمانی جهت انجام وظایف شان نیاز دارند.

3.      ایجاد نهاد عالی تفتیش و اندازه استقلالیت لازمه آن باید در قانون اساسی مسجل باشد،  و تفصیلات باید در قانون تنظیم شود. به ویژه حمایت قانونی کافی منجانب محکمه عالی در برابر هر نوع مداخله در استقلالیت نهاد عالی تفتیش و دستورالعمل تفتیش باید تضمین گردد.

بخش 6. استقلالیت اعضا و مقامات رسمی نهادهای عالی تفتیش

استقلالیت نهاد های عالی تفتیش یک رابطه ناگسستنی با استقلالیت اعضای آن دارد. اعضای که به عنوان اشخاص تصمیم گیرنده نهاد عالی تفتیش گماشته میشوند ، آنها مبنی بر تصامیم شان نزد طرف ثالث جوابگو بوده و اعضای تصمیم گیرنده و یا راّس واحد رهبری ،  فعالیت نهاد عالی تفتیش را تنظیم مینماید.

1.   استقلالیت اعضا باید توسط قانون اساسی تضمین گردد. به ویژه طرزالعمل ها برای برطرفی از اداره باید در قانون اساسی واضع شده و به استقلالیت اعضا زیان نرساند. روش استخدام و برطرفی اعضا به قانون اساسی هر مملکت رابطه دارد.

2.   کارمندان نهاد عالی تفتیش نباید در کارهای مسلکی خود توسط ادارات که تفتیش میشوند تحت تاثیر قرار داشته و نباید به چنین اداره وابسته باشند.

بخش 7. استقلالیت مالی نهاد های عالی تفتیش

1. نهاد های عالی تفتیش جهت قادر شدن به انجام وظایف شان باید مورد حمایت مالی قرار گیرند.

2.   در صورت ضرورت نهاد های عالی تفتیش صلاحیت دارند تا برای ضروریات مالی شان بطور مستقیم به اداره عامه که در قسمت بودجه ملی تصمیم میگیرند توسل ورزند.

3.      نهاد های عالی تفتیش صلاحیت دارند تا از وجوه که برایشان به عنوان بودجه جداگانه تخصیص داده شده است استفاده کنند.

III.     رابطه بین پارلمان، دولت و اداره

بخش 8. رابطه با پارلمان

      استقلالیت نهاد عالی تفتیش در پرتو قانون اساسی تآمین گردیده و همچنان قانون ابتکار و خود مختاری را ، حتی حین که آنها منحیث عامل اطلاعاتی پارلمان عمل و تفتیش ها را مطابق دستورالعمل هایشان مورد اجراء قرار دهند ، به درجه خیلی عالی تضمین مینماید.

ارتباط میان نهاد عالی تفتیش و پارلمان بائیست در قانون اساسی طبق شرایط و مقتضیات ، دول تذکر گردد.       

بخش  9. رابطه میان دولت و اداره

     نهاد عالی تفتیش فعالیت های دولت، مقامات اداری و سایر نهاد های مادون را تفتیش مینماید. این بدان معنی نیست که دولت مادون نهاد عالی تفتیش باشد. مشخصاً ، تنها دولت بطور کل مسؤل عملکرد ها و غفلت های خویش بوده و نمیتواند که با مراجعه به یافته های و نظریات متخصصین نهاد عالی تفتیش ;غفلت های خویش را چشم پوشی نماید-  مگر اینکه همچو یافته ها از نظر قانون معتبر و مورد تنفیذ قرار گیرد.

IV.    صلاحیت های نهاد های عالی تفتیش

بخش 10. صلاحیت های تحقیقاتی

1.   نهاد های عالی تفتیش باید به تمام ثبت ها و اسناد مورد نیاز مربوط به مدیریت مالی چه بصورت شفاهی و چه بصورت کتبی که منجانب آن نهاد  SAIضروری پنداشته میشوند ، دسترسی داشته باشد.

2.      نهاد عالی تفتیش برای هر تفتیش تصمیم میگیرد که آیا بیشتر کدام مورد در یک اداره و یا خود نهاد عالی تفتیش باید مورد نظارت قرار گیرد.

3.      قانون و نهاد عالی تفتیش هر دوباید (برای قضایای مختلف)  جهت تهیه و ارائه اسناد و سایر ثبت ها بشمول صورت های مالی به نهاد عالی تفتیش محدوده های زمانی را تنظیم نمایند.

 

بخش 11 . اجرای یافته های نهاد عالی تفتیش

1.      ادارات تفتیش شده باید در مورد اجراات شان به ارتباط  یافته های نهاد عالی تفتیش در ظرف مدت که عموماً توسط قانون تعین گردیده ویا توسط نهاد عالی تفتیش صراحت داده شده است گزارش دهند، و باید اقدامات خویشرا که در نتیجه یافته های تفتیش روی دست گرفته اند نشان دهند.

2.      یافته های نهاد عالی تفتیش یافته های نیستند که جنبه الزامی داشته باشند، نهاد عالی تفتیش باید قادر به حصول صلاحیت های باشند که بتوانند در صورت اقدامات لازمه طرف سوم را وادار به پذیرفتن مسوولیت شان نمایند.

بخش 12. نظریات مسلکی و حقوق مشوره دهی

1.   مقامات اداری فقط مسؤلیت پذیرفتن و یا رد همچو نظریات متخصصین را به عهده میداشته باشند  . بیشتر از آن ، این وظایف اضافی باید در یافته های تفتیش نهاد عالی تفتیش جا داده نشده و نباید مانع  مؤثریت تفتیش قرار گیرد.

2.   مقررات برای طرزالعمل های مناسب حسابداری به اندازه ممکن ، بعد از توافق با نهاد عالی تفتیش ، یکسان اتخاذ گردد.

 

V.                  روش / میتود تفتیش، کارمندان تفتیش، تبادله تجارب بین المللی

 

بخش 13. میتود و طرزالعمل تفتیش

1.      نهاد های عالی تفتیش باید مطابق به یک برنامه که به ذات خود تفتیش را اجرا کرده بتواند ، فعالیت خویش را تنظیم نماید. صلاحیت برخی از ادارات عامه در رابطه به تفتیش ویژه باید بی اثر باقی بماند.

2.      از آنجائیکه تفتیش به ندرت میتواند فراگیر تمام صورت های مالی باشد;نهاد عالی تفتیش به عنوان یک قاعده ،استفاده از روش نمونه گیری را ضروری می پندارد. اما ، نمونه ها باید بر مبنای نمونه های داده شده انتخاب و به اندازه کافی متنوع باشد تا قضاوت را بالای کیفیت و قانونمند بودن مدیریت مالی ممکن سازد.

3.   روش های تفتیش باید همیشه با توسعه ساینس و تخنیک های مربوط به مدیریت مالی هماهنگ گردد.

4.  نهاد های عالی تفتیش مکلف اند تا برای مفتشین شان دستورالعمل های تفتیش را تهیه نمایند.

بخش 14. کارمندان تفتیش

1.   اعضا و کارمندان نهاد های عالی تفتیش باید اهلیت / شرایط و روحیه امانت داری لازمه را جهت اجرای مکمل وظایف محوله شان داشته باشند.

2.  در حصه استخدام کارمندان نهاد های عالی تفتیش باید تشخیص درست در معیار دانش مسلکی، مهارت ها و تجربه کاری ، کافی صورت گیرد.

3. توجه خاص به انکشاف تیوریکی/ نظری و عملی بطور مسلکی تمام اعضا و کارمندان تفتیش نهاد های عالی تفتیش از طریق برنامه های داخلی، دانشگاه و برنامه های بین المللی مبذول گردد. چنین انکشاف باید به تمام معنی از نگاه مالی و اداری تقویت شود. انکشاف مسلکی باید فراتر از  چهارچوب های سنتی ،  اقتصادی ، و فهم حسابداری صورت گیرد.

4. جهت اطمینان حاصل نمودن مبنی بر کیفیت خوب کارمندان تفتیش، معاشات باید با مقتضیات همچو کارمندان متناسب باشد.

5.  هرگاه مهارت های ویژه در بین کارمندان تفتیش دستیاب نباشد، نهاد عالی تفتیش میتواند در صورت لزوم دید متخصصین خارجی را بگمارد.

 

بخش 15. تبادله تجارب بین المللی

1. تبادله بین المللی افکار و تجارب در میان ادارات بین المللی نهاد های عالی تفتیش یک روش موثر جهت کمک به نهاد های عالی تفتیش جهت انجام وظایف شان میباشد.

2.  این هدف تا اکنون توسط کنگره ها و سیمینار های آموزشی که با تشریک مساعی ملل متحد و سایر ادارات، توسط گروپ کاری منطقوی و با نشر یک نشریه مسلکی انجام یافته است.

3.      گسترش و تشدید این تلاش ها و فعالیت ها مطلوب است. انکشاف اصطلاحات یکسان تفتیش برمبنای قانون مقایسوی از اهمیت عالی برخورداد میباشد.

VI.     راپور دهی

بخش 16. راپوردهی به پارلمان و عوام

1.  نهاد عالی تفتیش باید منجانب قانون اساسی قادر و مستلزم باشد تا راپور یافته های خویشرا بطور سالانه و غیر وابسته به پارلمان و یا هر مرجع مسوول دیگر عامه ارائه نماید.

2.   همچنان نهاد عالی تفتیش باید به ارائه راپور های جداگانه/ ویژه مهم و یافته های حایز اهمیت خویش در جریان سال قادر باشد.

3.  عموماً ، گزارش سالانه باید تمام فعالیت های نهاد عالی تفتیش را تحت پوشش قرار داده ، تنها زمانیکه ارزش حفاظت از منافع و یا ارزش حفاظت شده توسط قانون در میان است ، نهاد عالی تفتیش باید دقت نموده و افشأ همچو ارزش ها را در برابر منافع ، در نظر گیرد.

بخش 17. روش راپور دهی

1. راپور ها باید حقایق و ارزیابی یک مقصد، یک روش واضع را نشان داده و محدود به حقایق باشند. جمله بندی راپور ها باید دقیق و عام فهم باشد.

VII.      صلاحیت/ قدرت نهاد های عالی تفتیش

بخش 18. اساسات قانونی صلاحیت های تفتیش، تفتیش مدیریت مالی عامه

1.  صلاحیت های اساسی نهاد های تفتیش در قانون اساسی گنجانیده شود، تفصیلات آن باید در قانون پیریزی گردد.

2.  شرایط واقعی صلاحیت نهاد های عالی تفتیش به وضعیت و نیازمندی هر مملکت وابسته گی دارد.

 

3. تمام اجراات مالی عامه صرفنظر از اینکه آیا در بودجه ملی انعکاس یافته  یا خیرباید منجانب نهاد های عالی تفتیش تحت بازرسی قرار گیرند. به استثنای بخش های مدیریت مالی بودجه ملی که در این بخش قرار نمیگیرد و منجانب نهاد عالی تفتیش از نظارت مستثنی قرار داده میشود .

4.نهاد های عالی تفتیش باید تصنیف بودجه و سیستم حسابداری را که ساده و بسیار واضع باشد از طریق تفتیش های خود وضع و توسعه دهند.

بخش 19. تفتیش مقامات دولتی و سایر موسسات خارجی

به عنوان یک اصل کلی ، مقامات دولتی و سایر موسسات خارجی دیگر باید توسط نهاد عالی تفتیش مورد نظارت قرار گیرند.حین تفتیش این نهاد ها ; ملاحظات باید به اساس محدودیت های که  از طرف قوانین بین المللی نافذ است، صورت گرفته و از آنجائیکه این محدودیت ها موجه میباشند بنابرین این محدودیت ها باید بالای انکشافات قانون بین المللی فایق آید.

بخش 20. تفتیش مالیات

1.  نهاد های عالی تفتیش باید صلاحیت تفتیش جمع آوری مالیات را بطور بسیار وسیع داشته و پرونده ها / اسناد مختلف مالیه را بازرسی نماید.

2.  تفتیش مالیات عمدتاً تفتیش های قانونی و منظم میباشد اما هرگاه نهاد های عالی تفتیش استفاده/ تطبیق قانون مالیات را تفتیش میکنند باید مفیدیت سیستم جمع آوری مالیات، دستاورد های اهداف عواید را نیز تفتیش نموده و اگر مناسب داند جهت توسعه،  به قوه مقننه پیشنهاد نمایند.

بخش 21. قرارداد های عامه و امور عام المنفعه

1. وجوه قابل ملاحظه که از طرف مقامات عامه بالای  قرارداد ها و امورعام المنفعه به مصرف میرسد، یک تفتیش  معین و جامع را بالای وجوه استفاده شده،  مشخص میسازد.

2.   مناقصه عمومی مناسب ترین طرزالعمل برای بدست آوردن پیشنهادات مطلوب در شرایط قیمت و کیفیت میباشد. هرگاه از مناقصه های عمومی دعوت بعمل نمیاید پس نهاد عالی تفتیش باید علت آنرا تشخیص نماید.

3.   زمانیکه نهاد عالی تفتیش امور عام المنفعه را تفتیش میکنند  باید معیارات مناسب را جهت تنظیم اداری چنین امور توسعه دهد.

4.  تفتیش امور عام المنفعه نباید صرف از نظم پرداخت ها بازرسی نماید بلکه باید مفیدیت مدیریت ساختمانی و کیفیت امور ساختمانی را نیز مورد بازرسی قرار دهد.

بخش 22. تفتیش سهولت های پروسه اطلاعات الکترونیکی

وجوه شایان/ قابل ملاحظه برای سهولت پروسه اطلاعات الکترونیکی به مصرف میرسد نیز به بازرسی مناسب نیاز دارد. چنین تفتیش ها باید بر اساس سیستم بوده و ابعاد چون پلانگذاری برای نیاز ها، استفاده صرفه جویانه از اجناس که اطلاعات را تولید میکنند، استفاده کارمندان با تجارب مناسب، ترجیحاً از داخل اداره تحت تفتیش، جلوگیری از سو استفاده، و استفاده موثر از اطلاعات بدست آمده را تحت پوشش قرار میدهد.

بخش 23. تصدیها و شرکت های دولتی

1. گسترش فعالیت های اقتصادی دولت مکرراً ناشی از ایجاد تصدیها تحت قانون خصوصی است . هرگاه دولت در چنین تصدیها سهم قابل توجه – به ویژه اگر این مشارکت به حد اکثر باشد – ویا در امور آن نفوذ مسلط داشته باشد ، باید منجانب نهاد عالی تفتیش تحت بازرسی قرار گیرد.

2. برای چنین تفتیش ها تفتیش های بعدی مناسب تر است، این تفتیش ها باید موضوعات صرفه جوئی، مفیدیت و موثریت را مورد هدف قرار دهند.

3. گزارشات در مورد همچو سازمانها به پارلمان و مردم عام  باید محدودیت لازم را جهت حفظ محرمیت های صنعتی و تجاری، رعایت نماید. 

بخش 24. تفتیش نهاد های مالی

1. نهاد های عالی تفتیش باید صلاحیت تفتیش استفاده مصارف مالی را که از وجوه عامه واگذار شده است، داشته باشند.

2.  حین که کمک مالی دولت به ویژه زیاد باشد ، یا به خودی خود ویا در رابطه به عایدات و سرمایه گزاری ارگان دولتی که کمک نموده است; تفتیش ، در مواقع لازم ، میتواند که تمدید گردد تا شامل تمام مدیریت مالی ارگان کمک کننده دولتی گردیده باشد.  

3.سو استفاده از مصارف مالی باید دوباره پرداخته شود.

بخش 25. تفتیش موسسات بین المللی و منطقوی

1.  ارگان های بین المللی و منطقوی که مصارفات آنها توسط کشورهای عضو تمویل میگردد باید مانند کشور های انفرادی به تفتیش خارجی و مستقل معرفی گردند.

2.  گرچه چنین تفتیش ها سطح منابع استفاده شده و وظایف این موسسات را مورد محاسبه قرار میدهد، آنها اساسات مشابه را که در تفتیش توسط نهاد های عالی تفتیش کشور های عضو استفاده میشود تعقیب مینمایند.

3.  جهت تامین استقلالیت چنین تفتیش ها ، اعضای تفتیش خارجی باید از نهاد های عالی تفتیش گماشته شوند.